Πύλη του Βρανδεμβούργου
(Brandenburger Tor)
Η Πύλη του Βρανδεμβούργου (γερμανικά: Brandenburger Tor), στο κέντρο του Βερολίνου, αποτελούσε παλιότερα την πύλη της πόλης, ενώ σήμερα είναι το πιο αναγνωρίσιμο σύμβολο της γερμανικής πρωτεύουσας. Το οικοδόμημα βρίσκεται στην πλατεία Παρίζερ (γερμ. Pariser Platz), την οποία συνδέει με την λεωφόρο Ούντερ ντεν Λίντεν (γερμ. Unter den Linden). Η πύλη είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με πολλά σημαντικά γεγονότα της ιστορίας της Γερμανίας, αλλά και της παγκόσμιας ιστορίας, ιδιαίτερα του 20ού αιώνα.
Η ρωμαϊκή στρατιωτική άμαξα στην κορυφή της Πύλης του Βερολίνου
Η Πύλη του Βρανδεμβούργου έχει ύψος 26 μ., μήκος 65,5 μ. και πλάτος 11 μ. Θυμίζει τα Προπύλαια της Ακρόπολης των Αθηνών. Πρόκειται για οικοδόμημα νεοκλασικού ρυθμού, το οποίο ουσιαστικά ήταν και το πρώτο του είδους του, που χτίστηκε στο Βερολίνο. Έχει έξι κίονες δωρικού ρυθμού, από κάθε πλευρά, ύψους 15 μ. ο κάθε ένας. Πάνω στην στέγη της Πύλης του Βρανδεμβούργου στέκεται στο ύψους 5 μέτρων άγαλμα της θεάς Νίκης, η οποία επανδρώνει μια ρωμαϊκή πολεμική άμαξα, την οποία σύρουν τέσσερα άλογα. Η Πύλη του Βρανδεμβούργου κατασκευάστηκε μεταξύ των ετών 1788 με 1791 και κατά την διάρκεια της βασιλείας του Φρειδερίκου Γουλιέλμου του δεύτερου (γερμ. Friedrich Wilhelm II) της Πρωσίας.
Κάτω από το τέθριππο, στην πλευρά της πύλης που βλέπει στο Βερολίνο, υπάρχει ένα μεγάλο ανάγλυφο από ψαμμίτη. Τα ανάγλυφα στην Πύλη του Βρανδεμβούργου προορίζονταν να είναι μια αλληγορία των πολέμων που διεξήγαγε ο Οίκος του Βρανδεμβούργου εναντίον άλλων λαών.
Σήμερα, πολλοί γνωρίζουν πως το άγαλμα στην Πύλη του Βρανδεμβούργου αναπαριστά τη θεά Νίκη. Ωστόσο, μετονομάστηκε σε Νίκη μόνο αφότου εκλάπη από το Βερολίνο το 1806. Ο Ναπολέων θα καταφέρει επιβλητική νίκη σε βάρος της Πρωσίας και επιστρέφοντας στο Παρίσι θα ζητήσει να ξηλωθεί το άγαλμα και να μεταφερθεί εκεί, ως ένδειξη της υπεροχής των γαλλικών στρατευμάτων. Μόλις οκτώ χρόνια αργότερα, η θεά Νίκη θα επιστρέψει στην κυριότητα του βασιλείου της Πρωσίας μετά την μάχη του Βατερλώ. Η επανατοποθέτηση θα σηματοδοτήσει και μια σημαντική αλλαγή στα σύμβολα της θεάς. Αντί για στεφάνι ελιάς, εκείνη θα κρατά στο εξής ένα στεφάνι οξιάς στο κέντρο του οποίου τοποθετείται ο σιδερένιος σταυρός, σύμβολο του πρωσικού και μετέπειτα γερμανικού. Πάνω στο στεφάνι τοποθετείται στη θέση του ρωμαϊκού αετού, ο αετός με το βασιλικό στέμμα, σύμβολο της Πρωσίας. Την ίδια περίοδο, αποφασίστηκε η μετονομασία της πλατείας μπροστά από την Πύλη του Βρανδεμβούργου σε «Πλατεία Παρισίων», σε ανάμνηση της νίκης εναντίον των Γάλλων.
Είκοσι οκτώ (28) χρόνια μετά το χτίσιμο του Τείχους του Βερολίνου, στις 22 Δεκεμβρίου 1989, και παράλληλα με την πτώση του Τείχους, η Πύλη του Βερολίνου άνοιξε, ενώνοντας τα δύο τμήματα της πόλης. Η Πύλη του Βρανδεμβούργου απoτέλεσε το επίκεντρο των πανηγυρισμών, το σύμβολο της ένωσης της Γερμανίας και το σύμβολο του τέλους του Ψυχρού Πολέμου.
Η Πύλη του Βρανδεμβούργου το 1871
