Ο Stephen Karam είναι ένας καταξιωμένος Αμερικανός θεατρικός συγγραφέας, τα έργα του οποίου έχουν αποσπάσει πολλά βραβεία και διακρίσεις. Τα έργα του είναι γνωστά για τη διεισδυτική εξερεύνηση των ανθρώπινων συναισθημάτων και των σχέσεων. Η εξαιρετική δεξιοτεχνία του Stephen Karam και η ικανότητά του να δημιουργεί βαθιά ανθρώπινους χαρακτήρες του έχουν χαρίσει ευρεία αναγνώριση.
Το “The Humans” έκανε πρεμιέρα στο Broadway το 2016. Την ίδια χρονιά ήταν φιναλίστ για το Βραβείο Πούλιτζερ και κέρδισε το Βραβείο Tony για το καλύτερο θεατρικό έργο αποσπώντας διθυραμβικά σχόλια από κοινό και κριτικούς.
Ακολούθως, γυρίστηκε σε ταινία, σε σενάριο και σκηνοθεσία του ίδιου του συγγραφέα, η οποία, όπως και το θεατρικό, είχε πολύ θερμή υποδοχή από κοινό και κριτικούς.
Η λαμπρή γραφή του Karam κινείται αβίαστα σ’ αυτή τη λεπτή γραμμή μεταξύ κωμωδίας και τραγωδίας. Μέσα από την επιδέξια αφήγηση, παρουσιάζει έναν καθρέφτη της κοινωνίας, αποκαλύπτοντας τους κοινούς αγώνες και την ανθεκτικότητα που μας ενώνουν όλους. Το "The Humans" αναδεικνύει την εγγενή ομορφιά που βρίσκεται μέσα στην ακαταστασία και τις ατέλειες της ανθρώπινης ύπαρξης.
Η οικογένεια Μπλέικ συγκεντρώνεται στη Νέα Υόρκη για τη γιορτή των Ευχαριστιών, στο νέο διαμέρισμα όπου συζεί με το φίλο της η Μπρίτζετ, μια μουσικός που εργάζεται ως σερβιτόρα. Μια ζεστή οικογενειακή συνάντηση, κι ας γκρινιάζει η θρησκευόμενη μητέρα, Ντίντρι, για τη συμβίωση χωρίς γάμο της Μπρίτζετ με τον Ρίτσαρντ, κι ας μην εγκρίνουν οι δύο γονείς την υποβαθμισμένη γειτονιά και το ημιυπόγειο διαμέρισμα – άλλωστε δεν συμπαθούν τη Νέα Υόρκη και για τον λόγο αυτό δεν την επισκέπτονται κι ας μένουν δυο ώρες μακριά.
Στην πορεία θα αποκαλυφθούν κι άλλα από τα βάρη του καθενός: τα οικονομικά προβλήματα, οι επαγγελματικές αγωνίες και το αβέβαιο μέλλον όλων, ο χωρισμός της δεύτερης κόρης, Έιμι, από τη σύντροφό της, αλλά και ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας που της στοίχισε την προαγωγή, ο λόγος πίσω από τους εφιάλτες που ταλαιπωρούν τον πατέρα Έρικ, η αδυναμία των γονιών να εξασφαλίσουν σωστή φροντίδα στην ανοϊκή γιαγιά, την οποία υπεραγαπούν, αλλά δεν παύει να τους ταλαιπωρεί.
Όλα αυτά μαζί ίσως ακούγονται υπερβολικά, αν και ο Stephen Karam δεν κάνει κάτι άλλο από το να αποτυπώνει τις προκλήσεις της επιβίωσης στη σύγχρονη Αμερική του επαγγελματικού κυνισμού, του έντονου στρες, της απούσας κοινωνικής φροντίδας. Όμως, ο συγγραφέας τα μεταγγίζει σε ένα έργο που κυλάει γάργαρα και αβίαστα, που έχει χιούμορ και τρυφερότητα, που το σκοτάδι του ξεθωριάζει χάρη στο φως της ανθρώπινης συνύπαρξης, που έχει για ήρωες ανθρώπους σαν κι εμάς και στήνει μια οικογενειακή συγκέντρωση που θα μπορούσε να συμβαίνει στο σπίτι μας, με τις εντάσεις και τις διαφωνίες της, αλλά και με γέλια και πολλή αγάπη.
Κάθε χαρακτήρας είναι εξαιρετικά ελκυστικός, και ο Karam, πηγαίνοντας όλο και πιο βαθιά στους τρόπους με τους οποίους όλοι μας είμαστε στο έλεος της μοίρας και των περιστάσεων, φροντίζει να αποκαλύπτει τα φυλαγμένα μυστικά τους με μεγάλη συμπόνια και τρυφερότητα, προχωρώντας απαλά το έργο από την κωμωδία στην τραγωδία.
Η παρηγορητική, τρυφερή αίσθηση που τυλίγει τους θεατές οφείλεται σε αυτό που κατάφερε ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης: να συλλάβει και να αποδώσει, δηλαδή, τα ημιτόνια ενός έργου που έχει καταιγιστικές ομιλίες, αλλά όχι απαραίτητα καταιγιστική πλοκή (και εδώ θυμίζει έναν σύγχρονο Τσέχωφ), να σκύψει πάνω από τους ήρωες με αγάπη και βαθιά κατανόηση και τους αναδείξει σε όλο το μεγαλείο της ανθρώπινης ευθραυστότητάς τους και να δουλέψει τόσο επιτυχημένα - κρίνοντας εκ του αποτελέσματος - με τους ηθοποιούς.
Έχοντας να αντιμετωπίσουν ισάξιους ρόλους και τη δυσκολία ενός έργου, όπου κάθε ήρωας φέρει πολλές μικρές στιγμές που πλέκονται σε ένα πολυπρισματικό μωσαϊκό ψηφίων ζωής, οι ηθοποιοί συνθέτουν ένα έξοχο, απολαυστικότατο σύνολο. Εξαιρετική στιγμή για τη Θέμιδα Μπαζάκα (Ντίντρι), τη Μαρία Πετεβή (Μπρίτζετ) και την Ειρήνη Μακρή (Έιμι), ενώ δεν μπορεί να μη σημειωθεί πόσο ενεργητικά παρούσα είναι η Ξένια Καλογεροπούλου στον - σχεδόν βουβό αλλά τόσο σημαντικό - ρόλο της γιαγιάς. Οι άνδρες, Κωνσταντίνος Ασπιώτης (Ρίτσαρντ) και Λάζαρος Γεωργακόπουλος (Έρικ), εναρμονίζονται με το σύνολο, και μόνο ο δεύτερος έχει στιγμές εξωστρεφούς έντασης, αποτυπώνοντας θαυμάσια τον γονιό που ‘παραβιάζει’ τις αρχές με τις οποίες έχει θεμελιώσει την οικογένειά του.
Συντελεστές
Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος
Μαρκουλάκης
Σκηνικά: Αθανασία Σμαραγδή
Φωτισμοί: Σίμος Σαρκετζής
Ηχητικός Σχεδιασμός: Κώστας Μπόκος
Κοστούμια: Κική Γραμματικοπούλου
Βοηθός σκηνοθέτη: Τζένια Κονταράτου
Φωτογραφίες: Ελίνα Γιουνανλή
Γραφιστικά & Social media: Δημήτρης Γκέλμπουρας
Με ένα σύνολο εξαιρετικών πρωταγωνιστών επί σκηνής το "The Humans" προσφέρει μια σπάνια ματιά στη συλλογική ανθρώπινη ψυχή. Γραμμένο με ένα φρέσκο μείγμα ντοκιμαντερίστικου νατουραλισμού και θεατρικής τόλμης, το έργο του Stephen Karam αποτυπώνει την ουσία της ανθρώπινης κατάστασης με ακρίβεια, συμπόνια και απαράμιλλη αυθεντικότητα.
