Έργα Αντόνι Γκαουντί
Μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς
Ο Αντόνι Γκαουντί (Antoni Gaudí i Cornet, 25 Ιουνίου 1852 – 10 Ιουνίου 1926), ήταν σημαντικός Καταλανός αρχιτέκτονας του καταλανικού μοντερνισμού.
Γεννήθηκε στη Ρέους, αλλά σπούδασε και εργάστηκε στη Βαρκελώνη όπου βρίσκονται και τα πιο σημαντικά έργα του, τα οποία ξεχωρίζουν για τον σχεδιασμό τους.
Ο Γκαουντί διαμορφώθηκε επαγγελματικά και πνευματικά στο κοσμοπολίτικο περιβάλλον της Βαρκελώνης. Μελέτησε τα καλλιτεχνικά ρεύματα του παρελθόντος, την ισλαμική και τη γοτθική αρχιτεκτονική, η οποία μάλιστα εκείνη την εποχή αναβίωνε. Δέχτηκε την επιρροή του Βιολέ λε Ντικ, των Τζον Ράσκιν και Ρίχαρντ Βάγκνερ και μέσα από το έργο του θέλησε να ανανεώσει την τοπική αρχιτεκτονική έκφραση επεξεργαζόμενος νέες φόρμες.
Ένα από τα πιο σημαντικά του έργα είναι το Μέγαρο Γκουέλ, (η κατασκευή του ξεκινά το 1886 και ολοκληρώνεται το 1888). Ο σχεδιασμός του κτιρίου ανατέθηκε στον Γκαουντί από τον δον Eusebi Güell i Bacigalupi, εξέχουσα μορφή στην οικονομική, πολιτική και κοινωνική ζωή της πόλης και με ισχυρή επιρροή στην πολιτική.
Το τελευταίο και ένα από τα χαρακτηριστικά έργα του είναι η εκκλησία Σαγράδα Φαμίλια, η οποία έμεινε ημιτελής λόγω του θανάτου του αρχιτέκτονα.
Τα έργα του Γκαουντί δίνουν ιδιαίτερο χαρακτήρα στη Βαρκελώνη και αποτελούν πόλους έλξης για επισκέπτες και μελετητές. Χαρακτηριστική είναι μια από τις τεχνικές του Γκαουντί ο οποίος χρησιμοποιούσε κομμάτια από κεραμικά πλακίδια για να διακοσμήσει και να χρωματίσει κάποια από τα έργα του. Σήμερα πολλά από τα διακοσμητικά αναμνηστικά που πωλούνται στη Βαρκελώνη χρησιμοποιούν την τεχνική αυτή.
Στις 7 Ιουνίου 1926, καθώς πήγαινε να δει την κατασκευή της Σαγράδα Φαμίλια, κτυπήθηκε από διερχόμενο τραμ και απεβίωσε τρεις ημέρες αργότερα, στις 10 Ιουνίου.
Πάρκο Γκουέλ
Το Πάρκο Γκουέλ (καταλανικά: Parc Güell) είναι ένα δημόσιο πάρκο με κήπους και αρχιτεκτονικά στοιχεία στο άνω μέρος της Βαρκελώνης, στη νότια πλαγιά του όρους Καρμέλο, στους πρόποδες της οροσειράς Σιερα δε Κολσερόλα - στη βορεινή πλευρά του βρίσκεται το Πάρκο του Καρμέλο. Διοικητικά ανήκει στην περιοχή Λα Σαλούδ του διαμερίσματος ντε Γκράσια. Δημιουργήθηκε ως μέρος της αστικοποίησης της περιοχής και σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Αντόνι Γκαουντί, ύστερα από παραγγελία του επιχειρηματία Εουζέμπι Γκουέλ. Κατασκευάστηκε ανάμεσα στο 1900 και το 1914 και άνοιξε σαν δημόσιο πάρκο το 1926. Το 1984 η UNESCO ανακήρυξε το Πάρκο Γκουέλ σε μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς, ως μέρος του συνόλου «Έργα του Αντόνι Γκαουντί».
Το Πάρκο Γκουέλ αντικατοπτρίζει την καλλιτεχνική πληθωρικότητα του Γκαουντί: Ανήκει στη νατουραλιστική του περίοδο (πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα) κατά τη διάρκεια της οποίας ο αρχιτέκτονας τελειοποίησε το προσωπικό του ύφος, εμπνεόμενος από τις οργανικές φόρμες που βρίσκονται στη φύση και βάζοντας σε εφαρμογή μια σειρά από νέες δομικές λύσεις εκπορευόμενες από την σε βάθος μελέτη των ευθειογενών επιφανειών. Σε αυτά ο Καταλανός καλλιτέχνης προσέθεσε μια μεγάλη δημιουργική ελευθερία και μια διακοσμητικά ευφάνταστη δημιουργικότητα. Ξεκινώντας από μιας μορφής μπαροκισμό, τα έργα του αποκτούν έναν δομικό πλούτο από φόρμες και όγκους χωρίς την ακαμψία του ρασιοναλισμού ή αναφορές στον κλασικισμό. Στο Πάρκο Γκουέλ ο Γκαουντί ξεδίπλωσε όλη του την αρχιτεκτονική ιδιοφυΐα και εφάρμοσε πολλές από τις καινοτόμες του δομικές λύσεις που θα γινόντουσαν εμβληματικές της οργανικής τεχνοτροπίας του και θα έβρισκαν την κορύφωση τους στην Σαγράδα Φαμίλια.
Πάρκο Güell από τον Αντόνι Γκαουντί - κάθισμα με μωσαϊκό διακοσμημένο με πολύχρωμα πλακίδια
Μέγαρο Γκουέλ
Palau Güell, Antoni Gaudi, Barcelona
Ένα από τα πιο σημαντικά έργα του καταλανού αρχιτέκτονα Αντόνι Γκαουντί είναι το Μέγαρο Γκουέλ (Palau Güell) στη Βαρκελώνη. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1886 και ολοκληρώθηκε το 1888. Το κτίριο βρίσκεται στην καρδιά της πόλης και πολύ κοντά στην κεντρική της αρτηρία, στις Ράμπλας.
Στο μέγαρό του ο Güell, στα τέλη του 19ου αιώνα, φιλοξενούσε πολυάριθμες συγκεντρώσεις καλλιτεχνών και διανοούμενων. Στο μεγάλο σαλόνι διαδραματίζονταν κονσέρτα, δεξιώσεις και ακόμη και θρησκευτικές τελετές, εκδηλώσεις στις οποίες συμμετείχε η υψηλή κοινωνία της Βαρκελώνης. Στην πρόσοψη του κτιρίου, ανάμεσα στις δύο εισόδους, η ασπίδα συμβολίζει τη σημαία της Καταλονίας. Στην οροφή του μεγάρου ο τρούλος προεξέχει και στέφεται με διάφορα σύμβολα μεταξύ των οποίων η σφαίρα του κόσμου, ο ηλιακός δίσκος και πάνω απ’ όλα ο χριστιανικός σταυρός.
Κάζα Μπατγιό
Το Κάζα Μπατγιό (Casa Batlló) είναι ένα διάσημο κτίριο στο κέντρο της Βαρκελώνης και είναι ένα από τα αριστουργήματα του Αντόνι Γκαουντί. Το κτίριο αποτελεί αναδιαμόρφωση ενός παλαιότερου σπιτιού, το οποίο επανασχεδίασε ο Γκαουντί το 1904 και ανακαινίστηκε αρκετές φορές από τότε. Οι βοηθοί του Γκαουντί Domènec Sugrañes i Gras, Josep Canaleta και Joan Rubió συνέβαλαν στο έργο της ανακαίνισης. Το τοπικό όνομα του κτιρίου είναι Casa dels ossos (Το σπίτι των οστών), λόγω της οργανικής σκελετώδους εμφάνισής του. Εξωτερικά η πρόσοψη του Casa Batlló δείχνει να έχει κατασκευαστεί από κρανία και οστά. Το «Κρανία» είναι στην πραγματικότητα μπαλκόνια και τα «οστά» είναι οι κολώνες υποστήριξης. Ο Γκαουντί χρησιμοποίησε ως πηγή έμπνευσης για την δημιουργικότητα του σε αυτό το κτήριο τα χρώματα και σχήματα που συναντάμε στη θαλάσσια ζωή π.χ. τα επιλεγμένα χρώματα της πρόσοψης είναι αυτά που βρίσκονται στα φυσικά κοράλλια.
Το κτήριο σχεδιάστηκε από τον Γκαουντί για τον Josep Batlló, ένα πλούσιο αριστοκράτη, σε αριστοκρατική συνοικία της Βαρκελώνης. Ο Señor Batlló έζησε στους δύο χαμηλότερους ορόφους μαζί με την οικογένεια του και οι επάνω όροφοι είχαν ενοικιαστεί ως διαμερίσματα. Όπως όλα τα έργα που σχεδίασε ο Γκαουντί, μπορούν να χαρακτηριστούν ως μοντερνισμός και αρ νουβό.
Κάζα Μιλά
Η Κάζα Μιλά (καταλανικά: Casa Milà), προφέρεται στα καταλανικά Κάζα Μιλά και στα ισπανικά Κάσα Μιλά γνωστή και ως la pedrera (λατομείο) είναι πολυκατοικία σχεδιασμένη από τον Αντόνι Γκαουντί μεταξύ του 1906 και 1910, ενώ επίσημα ολοκληρώθηκε το 1912. Ονομάστηκε "Κάζα Μιλά" γιατί το κτήριο κατασκευάστηκε ως σπίτι για την εύπορη οικογένεια Μιλά. Βρίσκεται στην οδό Passeig de Gràcia No. 92 (στη διασταύρωση με την οδό Carrer de Provença) στη γειτονιά Eixample της Βαρκελώνης. Εμπνευσμένο από κάποιο βουνό, η πρόσοψή του μοιάζει με τεράστια βράχια ενώ η ανοιχτόχρωμη πέτρα της πρόσοψής του το κάνει να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα έργα του Γκαουντί.
Καθ’όλη τη διάρκεια της χρονιάς διοργανώνονται σε αυτό εκθέσεις τέχνης καθώς και πολιτιστικές εκδηλώσεις. Στον τελευταίο όροφο υπάρχει έκθεση με έπιπλα από τον προηγούμενο αιώνα και με έργα του Γκαουντί.
Σαγράδα Φαμίλια
Η Σαγράδα Φαμίλια (ισπανικά: Basílica y Templo Expiatorio de la Sagrada Familia, αγγλικά: Basilica and Expiatory Church of the Holy Family, ελληνικά: Βασιλική και Εξαγνιστική Εκκλησία της Αγίας Οικογενείας) είναι μεγάλη ρωμαιοκαθολική εκκλησία στη Βαρκελώνη της Καταλονίας στην Ισπανία, σχεδιασμένη από τον Καταλανό αρχιτέκτονα Αντόνι Γκαουντί (1852-1926). Αν και ημιτελής, η εκκλησία αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO και τον Νοέμβριο του 2010 εγκαινιάστηκε και καθαγιάστηκε από τον Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ΄ και έγινε βασιλική και μπορεί πλέον να τελεστεί εκεί η Θεία Λειτουργία και να την παρακολουθήσουν οι πιστοί.
Αν και η κατασκευή της Σαγράδα Φαμίλια είχε ξεκινήσει το 1882, όταν το έργο ανέλαβε ο Γκαουντί το 1883, τη μεταμόρφωσε με το αρχιτεκτονικό και μηχανικό στυλ του συνδυάζοντας το γοτθικό ρυθμό και μορφές μοντερνισμού με φιλόδοξες διαρθρωτικές κολόνες και αψίδες.
Ο Γκαουντί αφιέρωσε τα τελευταία του χρόνια στο έργο και όταν πέθανε το 1926, λιγότερο από το ένα τέταρτο του έργου είχε ολοκληρωθεί. Η κατασκευή της Σαγράδα Φαμίλια προχώρησε με αργούς ρυθμούς καθώς βασιζόταν σε ιδιωτικές δωρεές, διακόπηκε από τον Ισπανικό Εμφύλιο και επανέκτησε περιοδική πρόοδο τη δεκαετία του 1950. Η κατασκευή πέρασε τη μέση το 2010 και τελικά ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του 2021. Μάλιστα σε μια τελετή με τον κόσμο να βρίσκεται έξω από τον ναό, τοποθετήθηκε στον υψηλότερο πύργο του ναού ένα άστρο 5,5 τόνων το οποίο θα φωτίζει πλέον τον ουρανό της Βαρκελώνης.
