Κάποτε σωπαίνουν για πάντα
Τα όνειρά μου είναι πάντα ίδια.
Στη διαδρομή του χρόνου
αλλάζουν ρυθμούς και σχήματα.
Σαν ένας κυματισμός των χεριών,
που μετατρέπει τον χρόνο σε πιθανότητα
μα και πανέμορφη πλαστικότητα.
Μια δραματοποιημένη αναπαράσταση,
όπου αντικρίζεις το βάθος και το προσκήνιο μαζί.
Οραματίζομαι το Αύριο.
Το αφανίζει η διάψευση και ο συμβιβασμός,
αλλά και η γλυκόπικρη ειρωνεία
των αντιφάσεων και των ανατροπών.
Ανθρώπινες αδυναμίες, παραφορές,
υποκρισίες και γελοιότητες
μαρτυρούν την ηθική κατάπτωση.
Κι όμως!
Κάποτε σωπαίνουν για πάντα τα σπουδαία και τα ευτελή,
Τα οδυνηρά και τα ιλαρά,
Τα ολέθρια και τα εκστατικά του ανθρώπινου γένους.
Μαρία Καραγεωργάκη
