Ανδαλουσία – Εκεί που σμίγουν οι πολιτισμοί
ΚΟΡΔΟΒΑ
Η Κόρδοβα ήταν κάποτε η πιο σημαντική πόλη του δυτικού κόσμου, η μεγαλύτερη μητρόπολη δυτικά της Κωνσταντινούπολης και η έδρα του πρώτου πανεπιστημίου της Ευρώπης. Σήμερα αποτελεί ένα σύγχρονο κέντρο του εμπορίου. Βρίσκεται στην καρδιά της Ανδαλουσίας, μια ανάσα από τις ακτές της Αφρικής και έχει διατηρήσει αναλλοίωτες τις ιστορικές της επιρροές, κυρίως αρχιτεκτονικά. Η Κόρδοβα δημιουργήθηκε αρχικά από τους Ρωμαίους, γνώρισε όμως τεράστια ανάπτυξη υπό την κυριαρχία των Μαυριτανών.
Την πόλη
διαρρέει ο περίφημος ποταμός Γουαδαλκιβίρ (Guadalquivir), σημαντικό στοιχείο
όχι μόνο της ομορφιάς της, αλλά και της ζωντάνιας και της ανάπτυξής της. Το
ιστορικό της κέντρο έχει ανακηρυχθεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την
Unesco.
Το Μεσαιωνικό Αλκαζάρ των Χριστιανών Μοναρχών
Αλκαζάρ ονομάζονται τα κάστρα που έχουν πολλές Ισπανικές πόλεις. Το Μεσαιωνικό Αλκαζάρ των Χριστιανών Μοναρχών βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Guadalquivir, κοντά στο παλιό ισλαμικό τέμενος Mezquita. Η κατασκευή του Αλκαζάρ ξεκίνησε από τους Βησιγότθους που ίδρυσαν το πρώτο φρούριο και συνεχίστηκε από τους Άραβες που δημιούργησαν λουτρά, κήπους, αλλά και τη μεγαλύτερη βιβλιοθήκη της εποχής στην περιοχή του δυτικού ημισφαιρίου.
Το οικοδόμημα πήρε τη σημερινή του μορφή κατά τη χριστιανική εποχή όταν οι Άραβες είχαν εκδιωχθεί από τους Ισπανούς. Αφετηρία των μεγαλύτερων παρεμβάσεων ήταν το 1386 και έγιναν από τον Alfonso XI της Καστίλης.
Σήμερα οι τουρίστες που επισκέπτονται τα Αραβικά λουτρά και τους κήπους μπορούν να εισέλθουν στους δύο πύργους, τον "Πύργο των Λεόντων" (Torre de los Leones) και τον "Πύργο του σεβασμού" (Torre de Homenaje) που από αρχιτεκτονικής άποψης έχουν αρκετά γοτθικά χαρακτηριστικά.
ΡΟΝΤΑ
Η γραφική Ρόντα, στην επαρχία της Μάλαγα, θυμίζει κάτι από Ελλάδα. Αν την παρατηρήσει κανείς καλύτερα, έτσι όπως είναι χτισμένη σε κατακόρυφα κάθετα βράχια, μοιάζει πολύ με τα Μετέωρα και τα μοναστήρια που είναι σκαρφαλωμένα στο επιβλητικό, πέτρινο τοπίο τους.
Χτισμένα πάνω σε κάθετα και απόκρημνα βράχια, τα σπίτια της ισπανικής πόλης μοιάζουν να αιωρούνται κατά κάποιον τρόπο, όπως και οι μονές των Μετεώρων. Η πόλη συναντάται πάνω από το εντυπωσιακό φαράγγι του El Tajo που ξεπερνά σε ύψος τα 100 μέτρα και διασχίζεται από τον ποταμό Rio Guadalevin, χωρίζοντας στην ουσία τη Ρόντα σε δύο μέρη.
Εκτός από το μοναδικό σκηνικό με τα επιβλητικά βράχια του φαραγγιού που κλέβουν τις εντυπώσεις, ακόμη ένα χαρακτηριστικό της πόλης είναι και τα πάλλευκα παραδοσιακά σπίτια με τις χαρακτηριστικές κόκκινες κεραμιδοσκεπές και τα γραφικά σοκάκια στην Παλιά Πόλη, ένα από τα pueblos blancos (λευκά χωριά) της Ανδαλουσίας, γνωστή και ως La Ciudad (η Πόλη)-εικόνες που, επίσης, θυμίζουν κάτι από Ελλάδα.
Με μία σύντομη περιήγηση στα γραφικά σοκάκια και την επιβλητική γέφυρα Puente Nuevο, η οποία ενώνει τα δύο μέρη της πόλης, γίνεται αμέσως αντιληπτό, γιατί η Ρόντα ενέπνευσε τον Χέμινγουεϊ να γράψει το συγκλονιστικό μυθιστόρημα «Για ποιον χτυπά η καμπάνα».
ΜΑΛΑΓΑ
Η Μάλαγα, πόλη στο νοτιότερο σημείο της Ισπανίας, βρίσκεται στη δυτική άκρη της Μεσογείου, νοτίως της Costa del Sol (Ακτή του Ήλιου) και είναι η μεγαλύτερη νοτιότερη ευρωπαϊκή πόλη.
Απέχει
μόλις 100 χλμ από τον πορθμό του Γιβραλτάρ και 30 χλμ επιπλέον
από την Ακτή της Αφρικής. Κατά μήκος της ρέουν οι ποταμοί Γκουαδαλμεδίνα
και Γκουαδαλόρθε. Είναι μία από τις παλαιότερες πόλεις παγκοσμίως και ευρέως
γνωστή σαν τον ευλογημένο τόπο, τη γενέτειρα του μεγάλου Ισπανού ζωγράφου,
Πάμπλο Πικάσο, άρα αναπόφευκτα και πατρίδα του Κυβισμού.
Alcazaba (Αλκαθάβα)
Από τον 8ο
αιώνα μέχρι σήμερα το μαυριτανικό οχυρό στέκεται αγέρωχο σαν ένα από τα σημεία
ορόσημα της πόλης. Τέσσερα χρόνια μετά, λειτούργησε ως παλάτι για τους
Κυβερνήτες της πόλης. Σήμερα λειτουργεί ως Αρχαιολογικό Μουσείο.
Καθεδρικός ναός Μάλαγα
Η «μεγάλη κυρία της Μάλαγα», εκεί που η Αναγέννηση παντρεύεται το Μπαρόκ. Ο διάσημος καθεδρικός της πόλης είναι το πιο σημαντικό μνημείο, ακριβώς για αυτό δεσπόζει και στο κέντρο αυτής. Ένα πραγματικά αχανές κτίσμα που το εξωτερικό του δεν προμηνύει το πόσο όμορφο και λεπτομερές είναι το εσωτερικό του. Πρόκειται για ένα ναό με εξαιρετικό ενδιαφέρον καθώς πέρα από την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική, του λείπει το δεύτερο καμπαναριό, γεγονός που του έδωσε την ονομασία «One-Armed Lady» ή «La Manquita». Η ιστορία αναφέρει ότι τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν για την ανέγερση του δεύτερου καμπαναριού, χρησιμοποιήθηκαν για την ανεξαρτητοποίηση των αποικιών από την κυριαρχία του Ηνωμένου Βασιλείου. Έτσι καθιερώθηκε από τους ντόπιους η συγκεκριμένη ονομασία που χρησιμοποιείται και στην καθημερινή επικοινωνία τους.
