Βασιλική του Αγίου Πέτρου
San Pietro in Vaticano
Ο Άγιος Πέτρος (Ιταλία, San Pietro in Vaticano) βρίσκεται στο Βατικανό και είναι χτισμένος πάνω από το σημείο ταφής του Αποστόλου Πέτρου. Μπορεί να χωρέσει 60.000 άτομα, ενώ με την συνολική έκταση ολόκληρου του αρχιτεκτονικού συγκροτήματος αποτελεί και την μεγαλύτερη εκκλησία του κόσμου. Τα πρώτα σχέδια της εκκλησίας εκπονήθηκαν από τον αρχιτέκτονα Μπραμάντε (Bramante). Σημαντική όμως υπήρξε και η συμβολή μεγάλων καλλιτεχνών της Αναγέννησης, όπως του Ραφαήλ και του Μιχαήλ Αγγέλου, ο οποίος μάλιστα σχεδίασε τον τρούλο της Βασιλικής. Το χτίσιμο της ολοκληρώθηκε το 1614. Στις 18 Νοεμβρίου 1626 η Βασιλική του Αγίου Πέτρου εγκαινιάστηκε σε πανηγυρικό κλίμα.
Ο τεράστιος τρούλος της Βασιλικής
Ο θόλος φτάνει σε ύψος 136 μέτρα. Αρκετοί καλλιτέχνες παρενέβησαν στα έργα καθώς ξεκίνησε από τον Μιχαήλ Άγγελο, η Giacomo Della Porta συνέχισε το έργο και ολοκληρώθηκε από τον Carlo Maderno το 1614. Αυτή είναι η ομορφιά της που χρησίμευσε ως έμπνευση για τη δημιουργία άλλων πολύ γνωστών έργων όπως το Καπιτώλιο στην Ουάσιγκτον ή ο καθεδρικός ναός του Αγίου Παύλου στο Λονδίνο.
Η θέα της Πλατείας και της Ρώμης από τον τρούλο της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου
Ακριβώς μπροστά από την επιβλητική πρόσοψη της Βασιλικής, απλώνεται η πλατεία του Αγίου Πέτρου, η οποία πλαισιώνεται από τους δύο ημικυκλικούς βραχίονες της Βασιλικής. Τη δημιουργία της την οφείλουμε στον Ιταλό αρχιτέκτονα και γλύπτη Μπερνίνι. Η κατασκευή της ξεκίνησε το 1655 και ολοκληρώθηκε το 1667. Έχει μέγιστο πλάτος 240 μέτρων, ενώ το μέγιστο μήκος της φτάνει τα 340 μέτρα. Οι ελλειπτικές κιονοστοιχίες που πλαισιώνουν την πλατεία αποτελούνται από συνολικά 284 κίονες σε δωρικό ρυθμό, ο καθένας 15 μέτρα ψηλός. Στο κέντρο της πλατείας ορθώνεται ένας οβελίσκος ύψους 25 μέτρων, που προέρχεται από τον Ιππόδρομο του Νέρωνα, στο οποίο μαρτύρησε ο Απόστολος Πέτρος. Λέγεται ότι στη βάση του οβελίσκου υπάρχει στάχτη του Καίσαρα, ενώ στην κορυφή του λέγεται ότι βρίσκονται κομμάτια από τον Τίμιο Σταυρό. Ο οβελίσκος ζυγίζει 322 τόνους.
Pietà
Η Πιετά (ιταλικά Pietà, αγγλικά The Pity, ελληνικά Έλεος,1497-1499) είναι ένα μαρμάρινο γλυπτό της Αναγέννησης, γνωστό και ως «Αποκαθήλωση», που φιλοτεχνήθηκε από τον Μιχαήλ Άγγελο και βρίσκεται στην Βασιλική του Αγίου Πέτρου στην πόλη του Βατικανού. Είναι το πρώτο έργο του καλλιτέχνη που ήταν τότε λίγο μεγαλύτερος από είκοσι χρόνων, το μοναδικό που έχει υπογράψει, και ίσως ένα από τα σπουδαιότερα έργα τέχνης του δυτικού κόσμου.
Η Παναγία απεικονίζεται σε πολύ νεαρή ηλικία, πράγμα παράδοξο για μια μητέρα που έχει έναν σχεδόν 33χρονο γιο. Υπάρχουν διάφορες ερμηνείες για αυτό το παράδοξο. Μια απ' αυτές είναι πως η νιότη της συμβολίζει την αγνότητά της, καθώς είπε και ο ίδιος ο Μικελάντζελο στο βιογράφο του, γλύπτη Ασκάνιο Κοντίβι:
Δεν ξέρεις ότι οι αγνές γυναίκες μένουν φρέσκες για πολύ περισσότερο χρόνο από αυτές που δεν είναι αγνές; Πόσο μάλλον στην περίπτωση της Παρθένου, που ποτέ δεν είχε βιώσει το παραμικρό λάγνο πάθος που μπορεί να άλλαζε το σώμα της.
Υποστηρίζεται ότι στην πραγματικότητα παριστάνεται η Μαρία να κρατά το βρέφος Ιησού. Η νεανική της εμφάνιση και η ήρεμη έκφραση του προσώπου, αν συνδυαστεί με τη θέση των χεριών, υπαινίσσεται ότι βλέπει το παιδί της, ενώ ο θεατής βλέπει μια εικόνα από το μέλλον.
